Σπίτι παιδιού

Κυριάκος Συφιλτζόγλου

Άλλοι το ’λεγαν «Ίδρυμα», άλλοι «Σπίτι Παιδιού» και άλλοι «Πολυτεχνείο». Σ’ αυτό δούλευε η μαμά και ζούσαμε μέσα του πέντε μέρες. Στην Πλατανιά ήταν αυτό. Όπως και να το ’λεγε κάποιος στο χωριό, όλοι ήξεραν πού είναι. Ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο ήταν, με πολλά τραπέζια, παιχνίδια και πινγκ πονγκ. Εμείς κοιμόμασταν σ’ ένα δωμάτιο δίπλα, που πιο δίπλα είχε ένα μικρό κουζινάκι και μια μικρή τουαλέτα. Απέναντι έβλεπες το βουνό και πίσω μια παιδική χαρά ήταν, γεμάτη πεύκα. Πέντε μέρες μέναμε στην Πλατανιά και τις άλλες δύο πηγαίναμε στο κανονικό μας σπίτι στην Προσοτσάνη, στο άλλο μας χωριό. Εκεί το σπίτι λεγόταν εργατική κατοικία κι έκανε πολύ κρύο, φυσούσε από το Νευροκόπι κι αυτό ήταν άκρη άκρη. Μέχρι να ζεσταθεί, φεύγαμε πάλι για την Πλατανιά. Τις Κυριακές πριν επιστρέψουμε στο Σπίτι Παιδιού, κάναμε μια επίσκεψη στη γιαγιά που ήταν πεθαμένη. Ο μπαμπάς συνήθως καθόταν στο αμάξι και άκουγε ποδόσφαιρο στο ραδιόφωνο. Μαζί με τον αδερφό μου γεμίζαμε δυο μπιτόνια νερό και τα πηγαίναμε στον τάφο της γιαγιάς. Η μαμά έπλενε τα μάρμαρα και πότιζε τα βασιλικά.

Σχετικά Άρθρα

Ιστορία της βίας

Ιστορία της βίας

Γιάννης Καλογερόπουλος

Δεν είχε ξημερώσει ακόμα εντελώς. Ο δρόμος ήταν άδειος. Ήμουν μόνος, σκουντούφλαγα, λίγα βήματα είχα να κάνω, κι όμως η βιασύνη με έκανε να τα μετράω: Καμιά πενηνταριά βήματα ακόμα, προχώρα, καμιά εικοσαριά βήματα ακόμα κι έφτασες. Επιτάχυνα. Και σκεφτόμουν – ανυπομονούσα να έρθει το μέλλον που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα […]

Δείτε περισσότερα
Με τον παραμορφωτικό φακό της Κλαρίσε Λισπέκτορ

Με τον παραμορφωτικό φακό της Κλαρίσε Λισπέκτορ

Κωστής Καλογρούλης

Ο Μασάδο ντε Ασίς υπήρξε η σημαντικότερη μορφή της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας, το απόλυτο σημείο αναφοράς για κάθε Βραζιλιάνο πεζογράφο, ποιητή και θεατρικό συγγραφέα του 20ού αιώνα, έχοντας κατακτήσει μια θέση ανάλογη με αυτή του Πούσκιν στη Ρωσία και του Σαίξπηρ στη Βρετανία. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς τη σημασία αυτού που είπε ο μοντερνιστής συγγραφέας Λόπες Βερίσιμο […]

Δείτε περισσότερα
Στις αβύσσους μιας άδειας καθημερινότητας

Στις αβύσσους μιας άδειας καθημερινότητας

Κώστας Αθανασίου

Η Κλαρίσε Λισπέκτορ είναι πλέον αρκετά γνωστή στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, μιας και έχουν μεταφραστεί ήδη τέσσερα βιβλία της στα ελληνικά. Θεωρείται η σπουδαιότερη Βραζιλιάνα συγγραφέας του αιώνα που μας πέρασε και υπήρξε μια εντελώς ιδιαίτερη περίπτωση στη λογοτεχνία, μια περίπτωση που δύσκολα μπορεί να ενταχθεί σε κανόνες. Η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων κυκλοφόρησε για πρώτη […]

Δείτε περισσότερα